Głównym bohaterem historii był zarozumiały król, będący przekonanym o własnej nieomylności. Władcy wydawało się, że nie ma istoty mądrzejszej i piękniejszej od niego, a na dowód swojej wielkości rozkazuje wybudować wieżę, która sięgnie aż do nieba. Oddany służący Jan, zaniepokojony jego zachowaniem, poszukuje pomocy u miejscowego lekarza. Tylko czy na to, co dolega królowi istnieje lekarstwo? Co takiego musi się wydarzyć, żeby zrozumiał, że nie należy się zachowywać jak „pępek świata”?
Tym przedstawieniem bohaterowie pokazali dzieciom, że nie ma ludzi lepszych ani gorszych, bo każdy człowiek jest tak samo ważny, a na zmianę nigdy nie jest za późno.
Tym przedstawieniem bohaterowie pokazali dzieciom, że nie ma ludzi lepszych ani gorszych, bo każdy człowiek jest tak samo ważny, a na zmianę nigdy nie jest za późno.
Galeria artykułu
